Παρασκευή, 19 Φεβρουαρίου 2010

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΛΑΡΙΣΑΣ

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΛΑΡΙΣΑΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Με ομόφωνη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Σύλλογου Λάρισας που συγκλήθηκε στις 18.2.2010 μετά από σχετικό αίτημα της «Συντονιστικής Επιτροπής των εργαζομένων στα προγράμματα STAGE Ν. Λάρισας» και ενόψει της κοινωνικής διάστασης του θέ­ματος, υιοθετήθηκε η παρακάτω εισήγηση :
1. Η ΚΥΑ 15030/434/2009 χαρακτηρίζει το STAGE ως Πρόγραμμα Απόκτησης Εργασιακής Εμπειρίας σε Υπηρεσίες και Φορείς του Δημοσίου, του Ευρύτερου Δημόσιου Τομέα και των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και θέτει συγκεκριμένους όρους υπαγωγής ανέργων στο πρόγραμμα αυτό. Με βάση τη διατύπωση της παραπάνω Υπουργικής Απόφασης και της συνακόλουθης γραμματικής ερμηνείας των διατάξεων της το STAGE θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μια ιδιότυπη σύμβαση μαθητείας. Το θέμα ωστόσο νομικά δεν είναι τόσο απλό, όπως από πρώτη άποψη ενδεχομένως να φαίνεται από τη διατύπωση του νόμου. Και τούτο διότι πρέπει σε κάθε περίπτωση να εξεταστεί, εάν υπό τον μανδύα της σύμβασης μαθητείας κρύπτεται σύμβαση αμιγώς εξαρτημένης εργασίας και περαιτέρω, σ' αυτή την περίπτωση, αν πρόκειται για σύμβαση ορισμένου ή αορίστου χρόνου.
Από τα πραγματικά περιστατικά πάντως που διαμορφώθηκαν κατά την υλοποίηση ίου προκείμενου προγράμματος, προκύπτει ότι οι καταρτισθείσες σχετικές συμβάσεις στην πλειοψηφία τους κατ' επίφαση μόνο ονομάζονται Συμβάσεις Απόκτησης Εργασιακής Εμπειρίας ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για αληθείς συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας, καθώς ο εργαζόμενος υποβάλλεται σε νομική εξάρτηση έναντι του εργοδότη, που εκδηλώνεται με το δικαίωμα του τελευταίου να ασκεί έλεγχο και εποπτεία ως προς τον τρόπο, τον τόπο και τον χρόνο παροχής της εργασίας και την εν γένει επιμελή εκτέλεση αυτής, παρέχοντας τις αναγκαίες εντολές και οδηγίες, οι οποίες είναι υποχρεωτικές για τον εργαζόμενο που υποχρεώνεται να συμμορφώνεται με αυτές) και επιπλέον οι εργασιακές αυτές συμβάσεις είναι αορίστου χρόνου, καθώς η προσφερόμενη εργασία λόγω της φύσης των παρεχόμενων υπηρεσιών είναι προφανές ότι καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες.
2. Είναι σαφές ότι όλα τα παραπάνω, μπορούν να διερευνηθούν και οι stagers να τύχουν της αρμόζουσας νομικά αντιμετώπισης μόνο μέσα από την προσφυγή τους στα αρμόδια δικαστήρια, αφού οι κυβερνήσεις που εναλλάσσονται στην εξουσία δεν δείχνουν να επιθυμούν να προσδώσουν στο θέμα την πραγματική του διάσταση και να το επιλύσουν πολιτικά με το να αναγνωρίσουν όχι πρόκειται για γνήσιες συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου και με νομοθετική πρωτοβουλία να ικανόποιήσουν όλα τα εργατικά δικαιώματα που απορρέουν από αυτές. Ωστόσο η νομολογία της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου επί του θέματος των συμβάσεων εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου που υποκρύπτουν συμβάσεις αορίστου χρόνου και κατά πόσο αυτές μπορούν να μετατραπούν πράγματι σε αορίστου χρόνου, όταν έχουν να κάνουν με το Δημόσιο και τα Ν.Π.Δ.Δ. είναι αντιφατική. Πράγματι η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου με την αριθμ. 18/2006 απόφαση της τάχθηκε καταφατικά στο παραπάνω ζήτημα, στη συνέχεια όμως με τις αριθμ. 19 και 20/2007 όμοιες αποφάσεις της έλαβε αρνητική θέση επί του ιδίου θέματος ενώ, ας σημειωθεί, επιλήφθηκε εκ νέου παρόμοιας υπόθεσης, για την οποία αναμένεται η έκδοση της απόφασης, η οποία εάν μεν είναι θετική θα ανοίξει διάπλατα ο δρόμος της δικαστικής δικαίωσης των λεγόμενων «συμβασιούχων ορισμένου χρόνου», σε αντίθετη δε περίπτωση τα πράγ­ματα γι αυτούς θα δυσκολέψουν αρκετά και θα μπορούν ενδεχομένως να ελπίζουν σε ανατροπή μιας τέτοιας κατάστασης μέσω του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η παραπάνω νομολογία, όπως προαναφέρθηκε, αφορά εργαζόμενους με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου, οι οποίες υποκρύπτουν συμβάσεις αορίστου χρόνου. Συνεπώς πέραν τον προαναφερόμενων, οι stagers έχουν να αντιμετωπίσουν και ένα επιπλέον πρόβλημα. Πρέπει πρώτα με νομικά και πραγματικά επιχειρήματα να πείσουν το δικαστήριο ότι οι συμβάσεις που έχουν συναφθεί μέσω του προγράμματος STAGE δεν είναι απλά συμβάσεις απόκτησης εργασιακής εμπειρίας αλλά είναι γνήσιες συμβά­σεις εξαρτημένης εργασίας και εφόσον το επιτύχουν αυτό μπορούν μετά να προσβλέπουν στην μετατροπή τούτων από ορισμένου χρόνου σε αορίστου.
3. Κατόπιν όλων αυτών και υπό την προϋπόθεση ότι η νομολογία θα μεταστραφεί υπέρ των «συμβασιούχων» με την έκδοση της αναμενόμενης κατά τα άνω απόφασης της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, υπάρχει έδαφος και ελπίδα για δικαστική αναγνώριση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων μέσω του προγράμματος STAGE, για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων προσωρινής ρύθμισης της κατάστασης ώστε να μην απομακρυνθούν από την εργασία τους, για την αναγνώριση της προϋπηρεσίας τους, την πληρωμή των δεδουλευμένων και μάλιστα με βάση τον μισθό που προβλέπεται από τις οικείες ΣΣΕ και ΔΑ για τον κλάδο τους και όχι τον τυχόν συμφωνημένο μικρότερο.
4. Τέλος πρέπει να σημειωθεί, ότι η προθεσμία για την κατάθεση σχετικής με τα ανωτέρω αγωγής είναι τρίμηνη και αρχίζει από τη λήξη της σύμβασης, στο ερώτημα δε των εργαζόμενων, αν μπορούν να καταφύγουν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στην περίπτωση που δεν δικαιωθούν από τα Ελληνικά Δικαστήρια, η απάντηση είναι καταφατική.
ΕΚ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου